دقت کن .....
نگاهشان به منو توست.......
نکند گناهی از ما سر زده که اینگونه به ما مینگرند ؟!!!
و شایدم بخاطر ......
الامام علی (علیه السّلام):
مَن غَضَّ طَرفَهُ قَلَّ أسَفُهُ و أمِنَ تَلَفَهُ
امام علی (علیه السّلام):
هركه چشم خود را پایین اندازد، تأسف كمتر خورد و از نابودى در امان
ماند...
میزان الحکمه / محمدی ری شهری / ح 20259
سال ها منتظر بوی شهیدت ماندی
انتظار از در و دیوار خجالت بکشد
ربع قرن است که تقویم ورق خورده ی سال
زدل لحظه شمار تو خجالت بکشد
پسرت در پی لالایی تو برگشته
عقده بُگشا که دل زار، خجالت بکشد
استخوانی و پلاکی به تو برگرداندند
مدعی زین همه ایثار، خجالت بکشد
گل پر پر شده،دامان تو را خوشبو کرد
در هوایت گل و گلزار خجالت بکشد
رگ غیرت قلم دست چروکیده ی توست
بنویس عشق، که انکار، خجالت بکشد
راقیها گشته بودند، پیدایش کرده
بودند. آورده بودند جلوی دوربین برای مصاحبه.
قد و قوارهاش، صورت بدون مویش، صدای
بچهگانهاش، همه چیز جور بود.
پرسیدند: کی تو را به زور فرستاده
جبهه؟
گفت: نمیآوردنم. به زور آمدم، با گریه
و التماس
گفتند: اگر صدام آزادت کنه چی کار میکنی؟
گفت: ما رهبر داریم هر چی رهبرمون بگه.
فقط همین دو تا سوال را پرسیده بودند که
یک نفر گفت:کات!!!!
گفتی : بنویسید آب ...
همه نوشتیم ...
گفتی : بنویسید بابا آمد ...
همه .... همه نوشتند به جز من ! یادت می
آید خانم معلم ؟؟!!
همه نوشتند بابا آمد اما من نوشتم بابا
رفت ...
همیشه از همان اول که اسم بابا می آمد
بغضم می ترکید و گریه می کردم .
مثل روزی که تو دیکته می گفتی و من نبود
بابا را آه می کشیدم .
خانم یادت می آید وقتی بغلم کردی چقدر
اشک ریختم ؟!
هزار هزار شور و شوق
هزار هزارلبان پر از خنده
هزار هزار بسیجی
هزار هزار پرنده
هزار هزار پهلوون
هزار هزار همخونه
رفتند که ما بمونیم
رفتند که دین بمونه
شهدا را یاد کنیم اگرچه با یک صلوات:
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
بسم رب الشهداء
در امتداد دفاع مقدس.....
سردشت، ارتفاعات جاسوسان، تابستان 90
عملیات رمضان
بالاخره بعد از 20 دقیقه اومد. در حالی که برای امتحان خیلی دیرم شده بود، با التهاب از پله های اتوبوس رفتم بالا و خودمو رسوندم به صندلی های آخر اتوبوس . اتوبس خیلی تند می رفت و تعادلم رو به هم می زد . به سختی رفتم بالا و نشستم . فکرم مشغول امتحان بود و دعا می کردم تو ترافیک نمونم و زود برسم دانشگاه .
به ایستگاه بعدی که رسیدیم ، چند تا نوجوون دبیرستانی 15-16 ساله که معلوم بود از امتحان برگشتن و کتاباشونو نو دستشون لوله کرده بودن ، سوار اتوبوس شدن . تو سر و کله هم می زدن و می خندیدن . من بی توجه به اونا جزوه ام رو جلوم باز کرده بودم و با نگرانی تند و تند ، می خوندم .
داشت کم کم حواسم جمع قسمت مهمی می شد که برامم خیلی سخت بود ، که یه دفعه صدای بلند یکی از اون پسرا تمرکزم رو به هم زد و وادارم کرد ، سرمو بلند کنم .نگاه کردم دیدم ، اون پسر داره به قسمت خانوما نگاه می کنه و با چشمائی براق و لحنی تمسخر آمیز ، می خنده و می گه :
بچه ها اون جا رو نگاه کنید ! زده جایگاه ویژه جانبازا ! ... آخه مسخره ! از این جا دو چرخه بچه گونه هم رد نمی شه ! چه برسه به ویلچر ...!!! ... بعدم دوستش برگشت طرفش و نگاهی به اون کرد و گفت:... اونم وسط صندلی زَنا ! ... و همگی با هم خندیدن .
با حرف اون ، من که حواسم به پنجره نبود ، رومو برگردوندم طرف پنجره طرف خانوما ... دیدم راست میگه . روی پنجره طرف ما ، یه برچسب چسبونده بودن با علامت یه ویلچر که روش نوشته بود ... جایگاه ویژه جانبازان ...! اول که اون پسرخندید ، خوشم نیومد . ولی تو دلم بهش حق دادم . کمی مسخره به نظر می رسید . رو پنجره خانوما !... بالای سر صندلی هائی که کیپ هم چیده شده بودن ! ... ته اتوبوس ! ...
تا اون برچسبو دیدم ، یاد یه جمله افتادم . جمله ای که مدت ها بود تمام فروشگاه ها و مراکز تجاری موظف شده بودن ، اونو بالای سر در ورودی شون بزنن ... از پذیرش بانوان بد حجاب معذوریم ... یا ورود بانوان بد حجاب ممنوع ...! ولی اگه سرکی داخل مثلا" بعضی از اون مغازه ها یا فست فود ... یا هر جائی بکشی ، چیزی که نظرتو جلب می کنه ، متأسفانه خانم های بد حجابه ! ... که آدمو تو فکر فرو می بره که ...
... خیره شده بودم به اون برچسب و دلم خیلی گرفته بود . اونا حق داشتن بخندن و مسخره کنن ... با خودم فکر کردم اونا که نسل چهارم بعد از جنگن ، با دیدن چنین کارائی با خودشون چی فکر می کنن؟! ... کار هم نسلای جنگو که برای هم دوره ای هاشون می بینن، چی از ارج و قرب جانبازا می فهمن ؟! ... نگاهمو به نور خورشید که پشت برچسب می تابید و اونو روشن می کرد ، دوختم وفکر کردم به امکاناتی که گفتیم برای جانبازا تهیه کردیم ... و نکردیم !
